سیم تیتانیوم F1341 برای ایمپلنت، برای جوشکاری نیست

سیم تیتانیوم F1341 برای ایمپلنت، نه برای جوشکاری

دو استاندارد سیم تیتانیوم پشت اکثر سوالات مربوط به این محصول قرار دارند و اغلب به گونه‌ای نوشته می‌شوند که گویی قابل تعویض هستند. F1341 سیم تیتانیوم آلیاژ نشده برای ایمپلنت‌های جراحی را پوشش می‌دهد؛ AWS A5.16 سیم پرکننده جوشکاری تیتانیوم را پوشش می‌دهد. شیمی، فرم تحویل و معیارهای پذیرش همپوشانی دارند. این صفحه توضیح می‌دهد که کدام سند به کدام خرید اعمال می‌شود و قبل از صدور گواهینامه برای هر یک، سفارش سیم باید چه چیزی را بیان کند.

F1341 به این دلیل وجود دارد که سیم ایمپلنت یک ورودی تکمیل شده برای دستگاه است، نه یک ماده مصرفی برای جوش. این استاندارد محدودیت‌هایی را برای عناصر بینابینی که شکل‌پذیری را کنترل می‌کنند تعیین می‌کند و انتظار دارد سیم با سطحی تمیز و بدون عیب و نقص مناسب برای کشش، شکل‌دهی یا ماشین‌کاری تحویل داده شود. A5.16 به این دلیل وجود دارد که سیم پرکننده باید با سرعت کنترل شده در یک حوضچه ذوب شود و فلزی را رسوب دهد که با فلز پایه مطابقت داشته باشد؛ این استاندارد پرکننده‌ها را به عنوان ERTi-1 تا ERTi-7 طبقه‌بندی می‌کند و هر کدام را به یک شماره UNS مرتبط می‌کند.

نتیجه ساده است. یک قرقره گواهی شده به A5.16 یک ماده مصرفی جوشکاری معتبر و یک ورودی ضعیف برای ایمپلنت است، زیرا استاندارد پرکننده تمیزی سطح و سطح گنجایش را که سازنده دستگاه نیاز دارد، کنترل نمی‌کند. یک قرقره گواهی شده به F1341 یک ورودی ایمپلنت معتبر و یک راه گران برای خرید سیم پرکننده است، زیرا مسیر ایمپلنت بازرسی‌هایی را اضافه می‌کند که جوش هرگز از آن استفاده نخواهد کرد.

هر دو سند اکسیژن، نیتروژن، هیدروژن و آهن را محدود می‌کنند و اعداد Gr2 در هر دو گواهی آشنا به نظر می‌رسند. آنچه متفاوت است، پذیرش اطراف آنهاست: F1341 سطوح بینابینی را برای شکل‌پذیری و خستگی در یک دستگاه تکمیل شده کنترل می‌کند، در حالی که A5.16 آنها را برای رفتار قوس پایدار و ترکیب رسوب کنترل می‌کند. یک سیم می‌تواند یکی را پاس کند و دیگری را رد کند بدون اینکه کسی اشتباهی مرتکب شود.

نردبان گرید در این صفحه، جدول ERTi با شماره‌های UNS R50100 تا R52401، سمت جوشکاری آن جفت است. این جدول دقیق و مفید است، اما فلز پرکننده را توصیف می‌کند. خریدارانی که به سیم ایمپلنت نیاز دارند باید به F1341 با گرید سفارش دهند و خریدارانی که به پرکننده نیاز دارند باید به A5.16 با نامگذاری ERTi سفارش دهند؛ نوشتن هر دو در یک خط فقط تضمین می‌کند که یکی از این دو به طور ضعیف گواهی خواهد شد.

عناصر بینابینی، اندازه دانه، قطر و صافی چهار خاصیتی هستند که یک سیم را که فرآیند را اجرا می‌کند از سیمی که با آن مبارزه می‌کند جدا می‌کنند. آنها همچنین چهار خاصیتی هستند که نقشه‌ها اغلب به تامین‌کننده واگذار می‌کنند، زیرا به نظر می‌رسد جزئیات داخلی میل هستند. اینطور نیست: هر کدام تأثیر مستقیمی بر قطعه تکمیل شده دارند و هر کدام را می‌توان مشخص کرد.

صافی شایسته توجه ویژه خود است زیرا به دو روش مختلف مشخص می‌شود. طول‌های صاف با حداکثر انحراف در طول معین توصیف می‌شوند؛ سیم قرقره با قطر ریختگی، قطری که قرقره آزاد در صورت قرار گرفتن روی زمین می‌گیرد، توصیف می‌شود. ریختگی بیش از حد سفت باعث می‌شود سیم از راهنما خارج شود؛ ریختگی بیش از حد باز باعث درهم شدن آن می‌شود. هیچ کدام در گواهی ظاهر نمی‌شوند، بنابراین باید قبل از پیچیدن قرقره توافق شود.

عنوان این صفحه ASTM F136 را در کنار F1341 نام می‌برد و محصول را به عنوان تیتانیوم خالص توصیف می‌کند، که هر دو نمی‌توانند درست باشند: F136 پوشش Ti-6Al-4V ELI و هیچ چیز آلیاژ نشده‌ای را می‌دهد. بدنه با جدول پرکننده A5.16 و جدول شیمی AWS ادامه می‌یابد، بنابراین صفحه به بهترین وجه به عنوان یک صفحه سیم جوشکاری با یک استاندارد ایمپلنت که در عنوان آن ذکر شده خوانده می‌شود. جدول شیمی داده قابل اعتماد در صفحه است و شماره‌های UNS آن همان چیزی است که گواهی باید حمل کند.

توضیحات SEO در این صفحه همچنین شامل یک عبارت الگو در مورد پیشرو بودن تامین‌کننده از چین بود. این نوع جمله فضای هدر رفته‌ای در توضیحات متا است که باید شامل گرید، محدوده اندازه و استاندارد باشد، زیرا اینها مواردی هستند که خریدار جستجو می‌کند.

سند و گرید را با هم، قطر را با تلرانس آن، فرم را با وزن قرقره یا طول صاف، وضعیت سطح و مقادیر بینابینی مورد نیاز در گزارش را بیان کنید. محدودیت ریختگی را برای سیم قرقره و محدودیت صافی را برای طول‌های صاف اضافه کنید و کاربرد نهایی را نام ببرید تا تامین‌کننده بتواند به شما بگوید که آیا مسیر ایمپلنت یا مسیر پرکننده مناسب است.