در لوله کشی صنعتی و تهیه تجهیزات، کلمه تیتانیوم به تنهایی کیفیت محصول را تعریف نمی کند. تفاوت واقعی اغلب در خلوص مواد خام، قابلیت اطمینان گواهی تست مواد (MTC) و تداوم سوابق بازرسی از مواد دریافتی تا قطعه نهایی پنهان است.
برای کارایی بالافلنج های تیتانیومی، قابلیت ردیابی یک اضافی اداری نیست. این بخشی از پایه مهندسی است که انتخاب مواد، کنترل ساخت، بازرسی و تحویل نهایی را به هم متصل می کند.
برای یک کارخانه شیمیایی یا مدیر خرید تجهیزات صنعتی، MTC یک سند آشنا است. اما یک MTC مفید باید بیشتر از ذکر نام محصول یا درجه مواد انجام دهد. این باید قطعه ارائه شده را با اطلاعات تولید قابل تأیید، از جمله شماره حرارت اصلی، تجزیه و تحلیل ترکیب شیمیایی، و داده های آزمایش مکانیکی در صورت نیاز به مشخصات پروژه، متصل کند.
Lihua Titanium با MTC به عنوان بخشی از زنجیره مسئولیت محصول برخورد می کند. هدف این است که امکان ردیابی هر فلنج تیتانیوم به دسته ذوب یا تولید مربوطه را فراهم کنیم، نه اینکه گواهی را به عنوان یک فایل مستقل جدا از خود ماده در نظر بگیریم.
این قابلیت ردیابی از بررسی قابل اعتمادتر هویت مواد، ترکیب شیمیایی، خواص مکانیکی و مستندات دسته ای پشتیبانی می کند. همچنین به مهندسان و خریداران مبنای روشن تری برای بررسی یک سوال در صورتی که قطعه بعدا وارد یک محیط خوردگی، فشار یا دما شد، می دهد.
یک سیستم ردیابی فقط می تواند به اندازه اولین رکورد آن قابل اعتماد باشد. Lihua Titanium بیان میکند که غربالگری منبع را برای اسفنج تیتانیوم و ورودیهای مواد خام قبل از ورود به فرآیند تولید اعمال میکند.
هدف ایجاد یک نقطه شروع کنترل شده برای ذوب، آهنگری، ماشینکاری و بازرسی بعدی است. هنگامی که منبع مواد خام و اطلاعات دسته ای حفظ می شود، سوابق کیفیت بعدی ارتباط واضح تری با فلنج تیتانیوم عرضه شده دارند.
این امر به ویژه زمانی مرتبط است که انتظار می رود قطعه در یک محیط صنعتی خورنده عمل کند. هویت مواد، ترکیب، تاریخچه پردازش، و داده های بازرسی باید به عنوان یک زنجیره متصل در نظر گرفته شود تا به عنوان اسناد مجزا.
اسناد تأمینکننده مهم است، اما خریداران ممکن است به بررسی شناسایی مواد مستقل یا ثانویه نیز نیاز داشته باشند. شناسایی مواد مثبت (PMI) با استفاده از یک آنالایزر دستی فلورسانس اشعه ایکس (XRF) می تواند تجزیه و تحلیل سریع در محل عناصر آلیاژی کلیدی را ارائه دهد.
در رویکرد کنترل کیفیت اصلی که توسط لیهوا تیتانیوم توصیف شده است، مواد دریافتی با استفاده از PMI بررسی میشوند نه اینکه صرفاً بر اساس گزارش کارخانه پذیرفته شوند. تجزیه و تحلیل بر تایید حضور و نسبت عناصر مرتبط مانند تیتانیوم، آلومینیوم و وانادیوم متمرکز است.
این نوع تأیید به کاهش خطر اختلاط مواد یا علامت گذاری نادرست کمک می کند. به ویژه زمانی مفید است که گریدهای تیتانیوم مختلف در یک گردش کار تهیه یا تولید انجام می شود. برای محصولات مشخص شده به عنوان درجه 2 یا درجه 5، نتیجه شناسایی باید بر اساس مشخصات مواد و مستندات پروژه قابل ارزیابی ارزیابی شود.
PMI جایگزین گواهی مواد کامل یا تمام تست های مکانیکی مورد نیاز نمی شود. این یک نقطه کنترل در یک سیستم تأیید گسترده تر است.
برخی از عیوب را نمی توان تنها از طریق بازرسی چشمی تأیید کرد. در طول آهنگری یا پردازش بعدی، فلنج های تیتانیوم ممکن است ناپیوستگی های داخلی مانند ترک های کوچک یا تخلخل ایجاد کنند. قطعهای که در شرایط عادی قابل قبول به نظر میرسد ممکن است همچنان به بازرسی اضافی نیاز داشته باشد، زمانی که برای سرویسهای با دمای بالا، فشار بالا یا در غیر این صورت نیاز است.
تست اولتراسونیک (UT) از امواج صوتی با فرکانس بالا برای اسکن ساختار داخلی یک قطعه استفاده می کند. سیگنالهای منعکسشده میتوانند مناطقی را نشان دهند که بر اساس رویه بازرسی توافق شده و معیارهای پذیرش نیاز به ارزیابی بیشتر دارند.
برای اجزای تیتانیوم حیاتی، محدوده UT باید قبل از تولید تعریف شود. خریداران باید استاندارد قابل اجرا، پوشش بازرسی، سطح پذیرش، فرمت گزارش و اینکه آیا شهادت شخص ثالث مورد نیاز است را تأیید کنند. یک روش آزمون تنها زمانی معنادار است که معیارها و سوابق آن واضح باشد.
ارزش ردیابی به لحظه حمل و نقل محدود نمی شود. از ارتباط بین تیم های خرید، مهندسی، کیفیت، نصب و نگهداری پشتیبانی می کند.
بسته مستندات عملی ممکن است شامل موارد زیر باشد:
دامنه دقیق به کاربرد، مشخصات و قرارداد بستگی دارد. اسناد هرگز نباید به یک ادعای گواهی پشتیبانی نشده تبدیل شوند. باید قبل از تولید توافق شود و با دسته عرضه شده مطابقت داده شود.